Van klein Hannahtje naar Hannah Mae

Mijn papa, mama en ik hielden (en houden) allemaal van muziek. Ik had echter een sterkere voorkeur voor papa’s muziek dan voor mama’s muziek (Sorry mama, dat is nu niet meer zo hoor 🙂 ). Daar zaten we dan, papa met de koptelefoon op, veel te hard. Ik, die mee luisterde naar wat er uit die koptelefoon kwam. Op een dag besloot ik maar eens te vragen wie die muziek maakten, wat papa afspeelde: het bleken AC/DC en Jimmy Hendrix te zijn. Vanaf toen was ik hooked: ik vond die gasten helemaal het einde (op 10-jarige leeftijd had ik al gauw een andere muzieksmaak dan de meeste meisjes om me heen) en besloot ik dat ik óók cool wilde zijn. Ik ging op gitaarles en vond noten spelen maar stom. Ik wilde het liefst fast-forward naar de akkoorden (toch oefende ik wel elke avond netjes alle noten van Amazing Grace). Toen ik eenmaal begonnen was met akkoorden leren, begon ik ook te zingen op gitaarles. Dit bleek het begin van het einde! Ik stapte over van AC/DC naar artiesten zoals Taylor Swift (Don’t worry, ik hou nog steeds van rock) en voelde me helemaal thuis in de country/pop wereld. Nu, 8 jaar later, heb ik de kans gekregen om mijn eigen nummers op te nemen. Hopelijk sta ik ooit (over een paar jaar) op een groot podium mijn eigen nummers te zingen met een enorm publiek voor me wat mijn liedjes allemaal kan meezingen.. 🙂